Eindhoven Marathon

Eindhoven, 11 oktober 2010

Door Esther Daris

Wat was het gisteren 10-10-10 een superdag in Eindhoven!

Al om 10 uur liep ik vanaf het station richting centrum, naar de bus van Van Gansenwinkel, onze sponsor van de dag. Na een kop koffie in de bus, arriveerde Kitty ook en samen liepen we naar de start van de hele marathon om Jolanda uit te zwaaien en succes te wensen. Hier kwamen we Tiny tegen en en samen zochten we een plaatsje net voorbij de start. Het was maar goed dat Jolanda ons zag staan, zodat we haar nog ff succes konden wensen, want anders zou ze ons voorbij gelopen zijn, zonder dat we haar hadden gezien, zo snel ging ze (4.13 op de hele marathon!).

Daarna was het tijd voor koffie in ’t Mulderke, even een stukje rust en zitten. Die voeten van ons zouden het nog zwaar te verduren krijgen later op de dag. Na de koffie liepen Kitty en ik naar het stadhuisplein, waar ook Annemarie naartoe kwam en iets later ook Jeroen. Ook de mensen van Van Gansenwinkel arriveerden en het werd gezellig druk.

(foto met dank aan RunningGerard)

Ook een aantal twitteraars en chatnrunners (Hardlopendeboer, RunningGerard, Maurice, Chiel en Janine) die wisten dat wij op het stadhuisplein zouden zijn kwamen langs, super om iedereen te ontmoeten. Om 13.00 uur was het tijd voor de officiele groepsfoto’s van het Van Gansenwinkel team en daarna gingen we naar de start. Deze keer geen aparte start voor de bedrijfslopers, maar een gezamelijk start via 2 sluisen. Over de matten en hup daar gingen we.

Het is zo moeilijk om bij de start rustig te beginnen. Je bent fris, je hebt er zin in, je wilt zo snel mogelijk lopen… maar toch moet je inhouden, rustig aan doen en vooral krachten sparen. Het liep prima in het begin, lekker ontspannen en de km-tijden liepen zoals ik dat wilde.
Opeens liep er iemand naast me: hoi Esther… een blik opzij en hee, da’s RunningSjaak, leuk om zo kennis te maken πŸ™‚ Maar niet te lang meelopen, want hij liep toch wel een behoorlijk tempo hoger. Daarna liep er opeens een andere bekende naast me voor een kort praatje. En daarna de volgende, Maurice, die me niet 1x maar zelfs 3x inhaalde.
Bij iedere drankpost mocht ik van mezelf heel even wandelen, eerst bekertje water aanpakken, aan de kant zien te komen, wandelend het bekertje leegdrinken en dan hup weer verder. Op die manier kon ik die 21,1 km mooi in stukjes hakken en lukte het me om verder nergens te hoeven wandelen.

Na 16km liepen we weer het centrum in en dan zie je al aan de overkant de snelle lopers aan hun laatste meters beginnen, zij zijn er al bijna en ik moest nog 5km, de zware laatste kilometers, eerst weer wegbuigend uit het centrum een lang recht stuk en daarna gelukkig weer terug naar de Dommelstraat, de Markt, Stratumseind en daarna eindelijk de laatste bocht richting de finish.

(foto met dank aan Janine)

En in die laatste bocht stond Tiny! Die minstens net zo trots was als ik. Na een high five liep ik de laatste 200meter, onder de finishboog door en wat was ik blij dat ik er was! Hoewel het een tijd van niks was, had ik het toch maar mooi gedaan. Ondanks een lastige pees onder mijn voet, ondanks dat de trainingen niet altijd even makkelijk gingen, had ik deze halve marathon wel uitgelopen.
Terug bij de bus stonden meer tevreden mensen. Kitty had super gelopen, in haar 1e hm liep ze een geweldige tijd (2.12), maar helaas had Annemarie weer veel last van haar hamstring en had ze niet fijn gelopen.

Heerlijk was het om te kunnen gaan zitten, iets te drinken en ons daarna om te kleden voor het volgende belangrijke deel van de dag: het naborrelen πŸ™‚Eerst naar ’t Mulderke, waar een aantal twitteraars en chatnrunners bijeen waren. Maar na een half uurtje had ik het staan wel gezien en gingen we verder. Naar de markt, naar de Queen, waar Jolanda zou zijn. Maar het was daar zo druk dat we besloten ergens te gaan zitten. Annemarie moest helaas naar huis, maar Kitty en ik zochten een cafe uit waar we konden eten. Toen we daar zaten, ging er een smsje naar Jolanda en die kwam even bij ons zitten, Even snel wat napraten hoe het met haar was vergaan tijdens de hele marathon. Maar ze moest ook snel weer terug, omdat het bijeengelopen bedrag voor de stichting Marathoon (waar Jolanda voor liep) bekend zou worden gemaakt.
Kitty en ik bleven lekker zitten, aten onze biefstuk en genoten van de rust na een hectische, maar super gezellige dag. Ook RunningSjaak en zijn loopmaatje zaten nog ergens op het terras op de markt en via twitter werden ze uitgenodigd nog even bij ons te komen zitten. Helaas moesten er bussen en treinen gehaald worden, dus die kennismaking was maar van korte duur, maar dat doen we gewoon nog een keer over!

Achteraf terugkijkend kan ik zeggen, dat deze dag me veel pijn en moeite heeft gekost in de aanloop er naartoe. Regelmatig heb ik op het punt gestaan om op te geven, maar toch ging ik door. En ik kan wel zeggen: het is de moeite zeker meer dan waard geweest. Vorig jaar om deze tijd dacht ik niet dat ik ooit nog zou lopen, maar het is toch gelukt. Nu verder werken aan herstel, vrijdag de 1e sessie bij weer een nieuwe peut, en dan ga ik door met de trainingen. Op naar de volgende wedstrijd, op naar een mooiere tijd, maar vooral blijven genieten van het hardlopen!

Advertenties
  • RSS Hardloopkrant

    • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.
  • RSS Runnersweb

    • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.