Esther Daris

Esther Daris legt verslag van de Tilburg ten Miles (2010). Veel leesplezier! http://musing.punt.nl


Afgelopen zondag 5 september 2010 zou voor mij de “dag van de waarheid” worden. In mijn voorbereidingsperiode onderweg naar Eindhoven, zouden de 10EM de grote test zijn. Als ik die 16,1km nu niet zou kunnen afleggen, zonder dat mijn voet weer begon te etteren, dan kon ik beter stoppen en de halve van Eindhoven uit mijn hoofd zetten. De dag brak aan met een heerlijk zonnetje, geen al te hoge temperatuur en weinig wind. Ideale weersomstandigheden voor een lange duurloop.

Aangezien ik geen grote held ben in het autorijden en zeker niet in een stad die ik niet ken, en die waarschijnlijk op veel punten afgesloten zou zijn, besloot ik met de bus en trein naar Tilburg te reizen. Omdat ik een trein te vroeg had genomen (tsja, je kunt maar op tijd zijn), stond ik te wachten op Kitty en ondertussen kon ik de dames van de 10km langs zien komen. Sommigen liepen met groot gemak, ander met veel moeite en ik stond me al af te vragen hoe het mij zou vergaan. Terwijl ik daar stond te kijken kreeg ik een telefoontje van Tiny. Hij had kleedruimte voor ons geregeld en we konden daar ook onze tassen laten staan. Geweldig! We waren welkom in de Run2day winkel. Ondertussen was Kitty ook aangekomen op het station en die kende de weg, want ik zou hopeloos verkeerd gelopen zijn. In de winkel was koffie/thee en fris aanwezig en ook broodjes, krentenbollen en eierkoeken. De verzorging was top! Hartelijk dank voor de gastvrijheid!!

Met z’n 4en (Tiny had zijn loopmaatje Jos meegenomen) liepen we naar de start, waar we afscheid namen van de heren. Zij zouden vooraan starten, wij netjes in ons eigen startvak. Nou ja… netjes…eigenlijk zou ik verder achteraan moeten gaan staan, maar samen met Kitty wachten is leuker, dus stond ik stiekum een beetje verkeerd 🙂 Na het startschot was ik Kitty al snel kwijt, we zouden ieder onze eigen wedstrijd lopen en elkaar later in het finish-vak weer terug zien.

Mijn streven was gewoon een fijne duurloop, op 7min/km. Niet overdrijven, gewoon lekker lopen, mijn voet niet meer belasten dan nodig was en vertrouwen krijgen voor Eindhoven. Na de 1e iets te snelle kilometer, nam ik dan ook netjes gas terug. Ik wist dat als ik gewoon rustig liep, ik die 16,1km aan zou moeten kunnen.
De sfeer langs de kant was super. Vooral in het centrum stonden veel mensen langs de route, maar ook buiten het centrum stonden veel mensen aan te moedigen. Doordat mijn naam op mijn startnummer stond, hoorde ik mijn naam regelmatig langs de kant geroepen worden en het was leuk om daarop te reageren. Kindjes die om een high-five vroegen kregen er 1 en toen ik na 10km over een “muurtje” van sponzen “moest” springen, lukte dat ook nog 🙂
Kortom, ik liep heerlijk ontspannen, en omdat ik liep zonder enige druk van een snelle tijd neer te moeten zetten, kon ik ook genieten van alles om me heen. Ik heb nooit een wedstrijd gelopen op deze manier en eigenlijk beviel het me prima zo te lopen. Ik heb het geen moment moeilijk gehad en dit geeft me vertrouwen dat die halve in Eindhoven ook wel goed komt.

Vlakbij de finish zag ik Tiny staan langs de kant van de weg. Na nog een high five met hem, kon ik er nog een klein eindsprintje uit persen en met mijn armen omhoog, toch wel blij dat ik over de streep was, finishte ik. Ik kreeg mijn medaille omgehangen en eigenlijk ben ik toch wel trots, na ruim een jaar sukkelen, had ik het toch maar mooi gedaan!

Mijn eindtijd was bijna precies wat ik van tevoren berekend had: 1 uur 50 minuten en nog wat seconden (16 x 7minuten = 1 uur 52min). Met een gemiddelde van 6.58 min/km had ik me netjes aan het plan gehouden. En omdat het zo goed ging, gaat dit ook mijn “snelheid” worden op 10-10-10. Na Eindhoven ga ik samen met trainer Tiny een volgend plan maken, een volgend doel stellen en dan ook meer trainen op snelheid. Ooit kon ik sneller, en die tijden wil ik graag terug!

In het finishvak was Kitty snel gevonden. Zij was minder blij, want nadat het begin zo super ging, kreeg ze na 13km kramp in haar kuit en vanaf dat moment was het harken en doorzetten. Maar met een tijd van 1 uur en 40 minuten, kon ze toch wel tevreden zijn. Zeker met de gedachte dat er meer in had gezeten, als ze die kramp niet had gekregen. Volgend jaar gaan we alle2 in de herkansing! Want dat dit een loopje is om vaker te doen, dat staat wel vast.

Na terugkeer bij de Run2Day winkel, konden we even bijkomen met koffie/thee en opnieuw een broodje. Daarna hebben we ons omgekleed en zijn we met Tiny en Jos nog even iets gaan drinken en wat napraten. Nadat Tiny en Jos naar huis vertrokken, hebben Kitty en ik nog een heerlijke pasta met scampi’s gegeten, waarna we terugliepen naar het station.
Onze volgende loop-afspraak is op 10-10-10 in Eindhoven!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

  • RSS Hardloopkrant

    • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.
  • RSS Runnersweb

    • Er is een fout opgetreden. De feed is waarschijnlijk uit de lucht. Probeer later opnieuw.